تغذیه دام

اثر سرب بر دام

سرب به عنوان یک عنصر آلوده کننده محیطی مورد بررسی قرار می گیرد و بیشترین حوادث مسمومیتی را در دام ها نسبت به سایر مواد موجب می شود. یکی از منابع اصلی آلوده سربی در خاک، آب، هوا و موادغذایی، احتراق مواد سوختی حاوی سرب است. سربی که از اتومبیل ها دفع می گردد عمدتأ به صورت سولفات سرب بیشتر در شاخ و برگ پوسیده گیاهان به صورت اسیدهای آلی در مقایسه با آب ذخیره می گردد. به هر حال این نوع منبع آلودگی سربی، با کاهش مصرف ماده سربی در بنزین یا کازوئیل کمتر خواهد شد. آلودگی سربی در خاک، آب و مواد غذایی نیز ممکن است در اثر سوزاندن گیاهان حاصل شود.
تا قبل از اینکه محدودیت استفاده از پگمانت های سرب اعمال گردد، منبع اصلی مسمومیت سربی در گاوها رنگ ها بوده است. سایر منابع پر سرب باتری ها، آب آهک، کف پوشش های مشمائی، آسفالت ها، روغن موتور و سرب گلوله ها می باشند.
سرب به عنوان یک ماده ضروری برای دام های اهلی مورد تأیید قرار نگرفته است. هر چند که افزودن یک قسمت در میلیون سرب به جیره های خالص موش هایی که در محیط های عاری از سرب زندگی می کردند موجب افزایش رشد آنها گردیده است. دامنه جذب سرب در نشخوار کنندگان ۳ تا ۱۰ درصد می باشد، و تحت تأثیر سن، آبستنی، شیردهی، شکل شیمیایی و عوامل غذایی قرار می گیرد.
مطالعات اخیر با موش ها و جوجه ها نشان می دهد که ویتامین D جذب سرب را افزایش می دهد. اما مطالعات مشابهی در مورد نشخوار کنندگان در دسترس نیست. افزایش میزان کلسیم، فسفر، روی، چربی و پروتئین نیز موجب کاهش جذب و ابقاء سرب می گردند. تجمع سرب در گوساله هایی که با شیر حاوی سرب تغذیه شده اند نسبت به گوساله هایی که از جیره دانه ای حاوی همان مقدار سرب تغذیه گردیده اند بیشتر بوده است.
آسیاب چکشی و تیغه ای
دستگاه یونجه خرد کن
http://bazaredam.ir/?p=7180
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.