داروهای ضدانگل

بیماری اسیدوز در گوسفند و بز

بیماری اسیدوز در اثر مصرف زیاد قندها که به سرعت در شکمبه تجزیه می شوند،ایجاد می شود.تغذیه زیاد قندهای قابل تخمیر سبب افزایش مقدار اسیدهای چرب فرار و ازدیاد تکثیر باکتری های تولید کننده اسید لاکتیک می شود.با تولید اسید لاکتیک،اسیدیته شکمبه به میزان بیشتری کاهش یافته و در اثر اسیدیته کمتر از ۵ سبب بروز بیماری اسیدوز می شود.کاهش اسیدیته شکمبه علاوه بر تغییر در سرعت رشد میکروب های شکمبه سبب اختلال در فعالیت طبیعی شکمبه و اختلال در سوخت و ساز عمومی بدن می شود.وقتی اسیدیته شکمبه بیشتر از ۵٫۵ باشد سبب ایجاد تعادل در جمعیت باکتری های تولید  کننده و مصرف کننده اسید لاکتیک می شود.در اسیدیته کمتر از ۴٫۷ آنزیم لاکتات دهیدروژناز تحریک شده و سبب افزایش تولید اسید لاکتیک می شود.افزایش غلظت اسیدلاکتیک در شکمبه و سایر بخش های دستگاه گوارش سبب ایجاد التهاب غشاهای مخاطی،اسهال،کاهش آب و الکترولیت های بدن و افزایش میزان پروتئین،هموگلوبین،هماتوکریت،گلوکز و اوره خون می شود.

علائم بیماری:

عارضه اسیدوز حدود ۱۴-۱۲ ساعت پس از مصرف زیاد کنستانتره مشاهده می شود.در ابتدا دام بی اشتها است و آب زیادی مصرف می کند سپس مصرف آب نیز متوقف می شود.در اسیدوز حاد علائمی نظیر زمین گیر شدن،توقف حرکات شکمبه،اسهال زیاد،دل درد،دندان قروچه،لرزش ماهیچه،فرورفتگی چشم ها،لنگش ،افزایش ترشح بزاق و ترشحات سروموکوسی(سروزی-موکوسی) و کاهش شدید آب بدن مشاهده می شود.در دام های مبتلا به اسیدوز فشار اسمزی محتویات شکمبه بیشتر از پلاسما می شود.این عمل سبب ترشح اب به داخل شکمبه می شود که اصطلاحا به آن مشکی شدن شکمبه می گویند.مهمترین اثر سوء اسیدوز حاد از بین رفتن پرزهای شکمبه می باشد.لذا در دام هایی که به ظاهر بهبود می یابند،افزایش وزن روزانه کاهش یافته و تغذیه دام ها از نظر اقتصادی به صرفه نخواهد بود و بهتر است به حذف دام ها اقدام شود.

درمان:

برای درمان اسیدوز حاد خوراندن بیکربنات سدیم،کربنات کلسیم و یا اکسید منیزیم به میزان ۲۵۰-۲۰۰ گرم توصیه می شود.برای توقف فرایند تخمیر نیز بهتر است از آنتی بیوتیک(نظیر کلروتترااسایکلین یا استرپتومایسین)به میزان ۱۰-۵ گرم به دام خورانیده شود.همچنین برای تحریک فعالیت میکروب های شکمبه مصرف ۲۰۰ گرم پروپیونات سدیم و ۰٫۵ کیلوگرم خمیرمایه به روش خوراکی پیشنهاد می شود.برای از بین بردن اثر آمین های سمی نظیر هیستامین و سنتز ویتامین های گروه B،تیامین به میزان ۴-۲ گرم به طریقه عضلانی و وریدی پیشنهاد می شود.

پیشگیری:

اگرچه عقیده بر آن است که برای جلوگیری از اسدوز باید جیره دارای نسبت مناسب علوفه و کنستانتره باشد ولی مهمترین اقدام برای این منظور تغذیه تدریجی دام ها با مواد کنستانتره می باشد،زیرا مقداری از قندها که سبب تحریک اسیدوز می شود به دوره عادت پذیری میکروارگانیسم های شکمبه به جیره مصرفی بستگی دارد.جایگزین نمودن برخی از اجزای جیره نیز باید به تدریج انجام شود.مدت زمان لازم برای سازگاری میکروارگانیسم های شکمبه به جیره جدید حدود ۲-۱ هفته می باشد.همچنین بهتر است مواد خوراکی بصورت کاملا مخلوط که اصطلاحا TMR می گویند،تغذیه شود،زیرا در جیره کاملا مخلوط قدرت انتخاب و مصرف کنستانتره برای کلیه دام ها یکسان بوده و از مصرف بیش از حد کنستانتره توسط دام هایی که تمایل بیشتری برای استفاده از مواد متراکم دارند،جلوگیری می شود.

آسیاب چکشی و تیغه ای
دستگاه یونجه خرد کن
http://bazaredam.ir/?p=2591
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.