دام

بیماری ویروسی و واگیر اکتیما در گوسفند

بیماری اکتیما بیماری ویروسی واگیرداری است که با نامهای دیگری نظیر درماتیت پوستولی واگیر،التهاب دهانی پوستولی واگیر، درماتیت عفونی لب، دهان زخم ، زبان دلمه بسته و orf شناخته می شود.

این بیماری مشترک بین انسان و حیوان است و انسان ممکن است با تماس با دام­های آلوده مبتلا شود. اکتیمای مسری یک نوع بیماری ویروسی پوست می باشدکه به شدت واگیرداربوده وزئونوزاست که باعث ابتلای گوسفندان ،بزان وبعضی ازحیوانات اهلی و وحشی می شود در این بیماری زخم­های ایجاد شده بیشتر در پوست اطراف دهان و گاهی روی پستان و بالای سم و دیگر نقاط بدن دیده می­شود ضایعات پوست دردهان وعضلات جوشی باعث بی اشتهایی وگرسنه ماندن حیوان می شود وضایعات درپستان باعث ترک دام های جوان ازمادروضایعات سم منجربه لنگش موقت می شود. در حیوانات آلوده روی زخم­ها دلمه بسته که می­تواند گسترش یافته و به زخم­هایی شبیه زگیل تبدیل شود. گاهی ممکن است در مخاط دهان بافت مرده پدید آید و تا مری این زخم­ها گسترش پیدا کند. درمواردنادری متعاقب عفونت های ثانویه باکتریایی ضایعات ممکن به اندام های داخلی گسترش یابد بیماری بیشتر در بره­های کوچک دیده می­شود و در ایران نیز بسیار شایع است. و در تمام کشورهایی که در آنها پرورش گوسفند و بز معمول است شایع می­باشد. اگرچه اکتیمای مسری معمولا خودبه خود برطرف می شود ونسبت مرگ ومیر آن کم است ولی کشندگی آن تا۱۰درصدگزارش شده است.

عامل بیماری

اکتیمای واگیر در اثر ویروس ORF که عضوی از جنس پاراپاکس ویروس از خانواده پاکس ویریده می باشد ایجاد می‌گردد.

راههای انتقال بیماری

ویروس ارف، که در ضایعات پوستی و دلمه‌ها وجود دارد، به نظر می‌رسد از طریق خراش و بریدگی‌ها وارد پوست می‌شود. این ویروس می‌تواند علاوه بر گوسفندان بیمار در گوسفندانی که از نظر کلینیکی سالم هستند نیز دیده شود. انتقال آن از طریق تماس مستقیم یا از طریق فومیت‌ها ،اشیایی که باعث جمع‌آوری وانتقال عوامل بیماریزای میکروبی و ویروسی می‌شوند (مانند لباس، ملافه، پارچه و غیره) صورت گیرد. ویروس ارف در پشم و پوست تقریباً تا یک ماه پس ازبهبود ضایعات زنده می‌ماند. این ویروس نسبت به غیرفعال شدن در محیط بسیار مقاوم است و پس از ۱۲ سال از کبره‌‌های خشک شده زخم جدا شده است.

تشخیص بیماری

با مشاهده زخم­های زگیل مانند در اطراف دهان و پوزه دام می­توان بیماری را تشخیص داد. ولی با استفاده از میکرو سکوپ الکترونیک با شناسایی اجزای ویروس با می توان تشخصی را قطعی کرد.

درمان

با توجه به اینکه عامل این بیماری ویروس است برای آن درمان وجود ندارد. اما به منظور جلوگیری از عفونت­های ثانویه می­توان از آنتی­بیوتیک­ها استفاده کرد و بره یا بزغاله­ای که به علت شدت جراحات نمی­تواند تغذیه کند را با استفاده از لوله معدی شیر داده شوند.یک تحقیق محدود نشان داده است که با تزریق واکسن آبله بزی می­توان از بیماری اکتیما در گوسفندها و بزها پیشگیری کرد و در گله­هایی که در آن به بزها واکسن آبله تزریق شده است بیماری در بزغاله­ها دیده نمی­شود. از طرفی شستشوی تاولها با محلول سرکه و نمک یک درمان تجربی است که از پیشرفت و شدت بیماری می کاهد.

پیشگیری از بیماری

با توجه به عمر طولانی ویروس در جایگاه ها و پوسته­های کنده شده از زخم­ها، دوری از جایگاه­ها و مراتع آلوده، نظافت و ضدعفونی جایگاه­ها قبل از ورود گله سالم به این قبیل جایگاه­ها، دوری و جدا نگهداشتن گله­های سالم از گله­های آلوده و رعایت ضوابط بهداشتی از اهمیت خاصی در پیشگیری از بیماری برخوردار هستند.

 

منبع: وبسایت بازار دام و طیور ایران

questionبحث و تبادل نظر درباره این مطلب

آسیاب چکشی و تیغه ای
دستگاه یونجه خرد کن
http://bazaredam.ir/?p=10476
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.