تاثیر خوراک دهی بر روی رفتار اسب

آیا خوراک دهی روی رفتار اسب اثر دارد؟
جیره غذائی ، رفتار و خوراک دهی اسبی که در اصطبل نگهداری می شود بطور کلی با اسبی که در محیط طبیعی زندگی می کند فرق دارد. زمانی که یک اسب به مرتع بطور آزاد دسترسی داشته باشد، در روز ۱۶ ساعت و حتی بیشتر به چرا مشغول می شود. معده کوچک و دستگاه گوارش بزرگ اسب که برای تخمیر غذاهای فیبری آماده شده اند حیوان را وادار میکنند که به ریزه خواری روی بیاورد. اگر در مرتع بطور آزاد و رها قرار بگیرد به علت همین خصوصیت ریزه خواری مجبور به گردش و راه رفتن مداوم خواهد بود که خود به عنوان یک ورزش طبیعی نیز محسوب می شود. بر خلاف چنین وضعیتی را اسب هایی دارند که در اصطبل نگهداری می شوند ، روزانه خوراک دهی شده و مواظبت می گردند. اولین تفاوت این نوع سیستم ها نسبت به سیستم های آزاد، دریافت خوراک به صورت وعده ای ( یک یا دو بار در روز ) می باشد. این وعده ها اغلب در یک دوره کوتاه زمانی بلعیده می شوند، که در بین وعده های مصرف خوراک زمان هایی به صورت بیکار و یا اختصاص داده شده به فعالیت های دیگر برای اسب باقی می ماند.
این کاهش چشمگیر در زمان اختصاص یافته به مصرف خوراک اولین مشکل رفتاری در رابطه با خوراک دهی در سیستم بسته یا اصطبل می باشد. دومین مشکل احتمالی در این خصوص در رابطه با ساخت جیره است. برای تامین انرژی مورد درخواست جهت فعالیت های مدرن و تغییر یافته امروزی ، ما مجبور به فرموله کردن جیره هایی شده ایم که از نظر انرژی غلظت های بالایی را دارند نسبت به اسبهایی که در مرتع و بدون فعالیتهای اضافی به خوراک های کاملا خشبی تولید شده در مرتع تکیه داشته اند، در این جیره ها بطور چشمگیری از میزان خوراک های فیبری کاسته شده است . همانطوریکه گفته شد، هر دوی این عوامل می توانند انواع خاصی از مشکلات رفتاری را در حیوان ایجاد کنند.
……………..
این تصور را نیز داشته باشید که کاهش فعالیت های فیزیکی و نیز اجتماعی طبیعی که بعلت نگهداری حیوان در محیط های کوچک و بسته رخ می دهد می تواند رفتارهای غیر طبیعی را بوجود آورد. در حالت وحشی ، اسب ها دوست دارند که محیط خود را مورد کاوش قرار دهند، و هیچگاه خود را در یک منطقه کوچک و محدود که از دست صیاد نتوانند فرارکنند قرار نمیدهند . عدم فعالیتهای فیزیکی و یا اجتماعی مناسب با هم گله ایها می تواند منجر به ایجاد مشکلاتی مثل حرکت در اصطبل و حرکات زیگزاگ و نیز مشکل ماندن و عدم مصرف انرژی شده ، و زمانی که حیوان در خارج از اصطبل قرار می گیرد کار با حیوان سخت می شود.

کاهش زمان خوراک دهی و مصرف فیبر
کاهش در فعالیت مربوط به مصرف خوراک در ارتباط با وعده های خوراک دهی و استفاده از جیره هایی با مواد خشبی کم ، باعث بوجود آمدن برخی رفتارهای خاص در اسب می شود. بجای مصرف خوراک بیش از ۱۶ ساعت در روز، یک اسب ممکن است حدود یک ساعت را به فعالیت های تغذیه ای اختصاص دهد. لیسیدن آخور، جویدن چوب ، بستر خواری ( و حتی مدفوع خواری ) می تواند به عنوان جایگزین وقت هایی که صرف خوردن نشده گردند.

دیگر عواملی که می توانند در این زمینه نقش داشته باشند عبارتند از :
• مصرف مقدار کم مواد خشبی در روز
• مصادف و همزمان شدن با مصرف مقادیر بالایی از کنسانتره.

……………………….

مصرف مقادیر کم مواد خشبی / فیبر ( و مقدار زمانی که اسب به فعالیت تغذیه ای می پردازد)، نتیجه اش بالا رفتن زمان بطالت ( Down time ) بخصوص برای اسب هایی که برای مدت طولانی در روز در محیط بسته قرار می گیرند می باشد. محققین در بریتانیا ( مک گروی و همکاران ۱۹۹۵) و دیگران نشان دادند که وقتی اسب ها با جیره های دارای مواد خشبی کم تغذیه می شوند، شیوع رفتارهای خاص در آنها بیشتر می شود ( این جیره ها کمتر از ۱۵ پوند به ازای هر راس در روز برای یک اسب ۱۱۰۰ تا ۱۲۰۰ پوندی یا یک اسب ۴۹۵ تا ۵۵۰ کیلویی است). برخی مدارک نیز نشان دادند که استفاده از جیره های با فیبر بالا می تواند به مدیریت و کاهش این رفتارهای خاص کمک کند.
اگر بخواهیم از جنبه دیگر به این مساله توجه کنیم، مساله مقدار استفاده از دانه ها در جیره و در بخش کنسانتره ای آن حائز اهمیت می گردد، چرا که می تواند روی اسیدی شدن دستگاه گوارش تاثیر داشته باشد. در یک مطالعه ، بالاتر رفتن تواتر یا فرکانس باعث بروز رفتارهای خاص در اسب هایی که از جیره با دانه زیاد مصرف کرده بودند شد ( نسبت ۳ به ۱ کنسانتره به علوفه ). رفتارهای حیوانات در این آزمایش در مقایسه با رفتار حیواناتی بود که از جیره های علوفه ای مصرف کرده بودند انجام شد. برخی منابع نشان دادند که شیوع مشکلات رفتاری زمانی که از بافرها در جیره ها استفاده می شود کاهش می یابد، این مواد به محدود کردن فعالیت اسیدی و اسیدی سازی در سکوم و روده بزرگ کمک می کنند. یک نظریه در این خصوص این است که اسیدی شدن دستگاه گوارش باعث بروز درد نسبتا کمی در دستگاه گوارش می شود که باعث بروز این رفتارهای خاص در حیوان میشود. با محدود کردن اسیدیته دستگاه گوارش ، می توان احتمال داد که شیوع این مشکلات نیز کاهش یابد. زمان شروع لیسیدن آخور در کره اسب ها نیز در ارتباط با تغذیه کنسانتره میباشد. محققین بر این اعتقادند که لیسیدن آخور می تواند باعث افزایش جریان بزاق در حیوان گردد که خود بواسطه داشتن مواد بافری باعث کاهش ناراحتی های حاصل از اسیدی شدن معده و دستگاه گوارش می شود. حتی اگر جیره ها را در رابطه با فعالیت اسیدی سازی آنها اصلاح کنیم ، هر گونه رفتار خاص بوجود آمده مثل لیسیدن آخور اغلب به صورت عادت در حیوان باقی می ماند

آسیاب چکشی و تیغه ای
دستگاه یونجه خرد کن
http://bazaredam.ir/?p=1276
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.