jooje-n81

تاثیر محدودیت غذایی در سنین اولیه و برنامه نوری (متناوب شبانه) بر عملکرد جوجه های گوشتی

چکیده
این آزمایش به منظور بررسی تأثیر محدودیت غذایی در اوایل دوران پرورش و برنامه نوری بر عملکرد جوجه های گوشتی به اجرا درآمد. برای انجام این پژوهش از آزمایش فاکتوریل با دو عامل، رژیم غذایی با سه سطح و برنامه نوری در دو سطح استفاده شد.

آزمایش در دو سالن مجزا اما کاملا یکسان صورت گرفت، در هر دو سالن ۳ سطح رژیم غذایی شامل، تغذیه آزاد (شاهد)، ۹۰% تغذیه آزاد و ۸۰% تغذیه آزاد، هر کدام در ۴ تکرار ۲۰ قطعه جوجه نر آمیخته هوبارد از سن ۳ تا ۱۲ روزگی، اعمال شد. اعمال برنامه نوری متناوب در سالن مربوطه، بلافاصله بعد از اتمام دوره محدودیت (۱۲ روزگی) شروع شده و تا آخر دوره پرورش (۴۲ روزگی) ادامه یافت. در یکی از سالن ها برنامه نوری مستمر (۲۳ ساعت روشنایی و ۱ ساعت تاریکی) و در دیگری برنامه نوری متناوب بصورت ۳ ساعت تاریکی و ۱ ساعت روشنایی، از ۸ شب تا ۸ صبح (بقیه ساعات نور مداوم) اجرا شد. نتایج حاصله نشان داد که مقادیر خوراک مصرفی و ضریب تبدیل غذایی در دوره رشد (۱۲ تا ۴۲ روزگی) در پرندگانی که تحت برنامه نوری متناوب بودند، کمتر از پرندگانی بود که تحت برنامه نوری مستمر قرار گرفته بودند (۰۱ / ۰> P). همچنین اثر اعمال برنامه نوری بر وزن بدن در انتهای دوره و افزایش وزن از لحاظ آماری معنی دار نبود. سرعت نسبی رشد و شاخص تولید در گروه هایی که دارای نوردهی متناوب بودند، در مقایسه با گروه های دارای نوردهی مستمر بالاتر بود (۰۱ / ۰> P). مقایسه عملکرد گروه های محدودیت با گروه شاهد (تغذیه آزاد) نشان داد که مقدار خوراک مصرفی و ضریب تبدیل غذایی و افزایش وزن در تمام دوره رشد در گروه های ۹۰% و ۸۰% تغذیه آزاد پایین تر از گروه شاهد بود (۰۱ / ۰> P). محدودیت غذایی و برنامه نوری متناوب شبانه، اثر معنی داری بر ترکیب شیمیایی لاشه (پروتئین، چربی، خاکستر و ماده خشک)، درصد قطعات لاشه درصد چربی حفره بطنی نداشت.

مقدمه

محدودیت خوراک در ابتدای دوران پرورشی با تکیه بر پدیده رشد جبرانی بعنوان حربه ای جهت بهبود عملکرد و کیفیت لاشه محققان زیادی را به تحقیق واداشته است. بررسی نتایج برخی مطالعات انجام شده نشان می دهد که محدویت غذایی در ابتدای دوره پرورشی سبب بهبود عملکرد بعدی طیور می گردد، لیکن نظر همه محققین این چنین نمی باشد (زوبیر و لسون، ۱۹۹۶). عوامل متعددی در دوران اعمال محدودیت (چون طول دوره، نوع، شدت و زمان شروع محدودیت) و دوران رشد جبرانی (چون تغییر محتویات جیره و مدیرت گله) بر پاسخ طیور به امال چنین برنامه‌هایی تاثیر می گذارد. پالو و همکاران گزارش دادند که افزایش سرعت رشد در دوران رشد جبرانی می‌تواند موجب تشدید برخی از عارضه‌ها شود. از طرفی دیگر اعمال برنامه نوری متناوب بعلت قطع مصرف خوراک توسط پرنده در دوره تاریکی باعث هماهنگی میزان رشد اندام‌های داخلی بدن با سرعت رشد ماهیچه‌ای می‌شود (بایس و همکاران ۱۹۹۶). اعمال این دو برنامه در یک طرح و مقایسه آنها برای بررسی بهبود عملکرد طیور گوشتی بسیار اندک بوده. و موضوع تحقیق فعلی می باشد.

مواد و روشها
این تحقیق با استفاده از ۴۸۰ قطعه جوجه خروس گوشتی آمیخته هوبارد با میانگین وزنی ۴۵ گرم و در دو سالن مجزا انجام گرفت. در هر سالن ۱۲ واحد آزمایشی و در هر واحد آزمایشی ۲۰ قطعه جوجه وجود داشت. در هر دو سالن نیز ۳ رژیم غذایی شامل، تغذیه آزاد (شاهد)، ۹۰% تغذیه آزاد و ۸۰% تغذیه آزاد از سن ۳ تا ۱۲ روزگی، بر جوجه‌ها اعمال شد. در این آزمایش از جیره‌های متداول استفاده شد. اعمال برنامه نوری متناوب در سالن مربوطه، بلافاصله بعد از اتمام دوره محدودیت (۱۲ روزگی) شروع شده و تا آخر دوره پرورشی (۴۲ روزگی) ادامه یافت. در یکی از سالن ها در طول دوره پرورش از برنامه نوری مداوم به صورت ۲۳ ساعت روشنایی و یک ساعت تاریکی استفاده گردید. در سالن دیگر، تا پایان روز ۱۲ که همزمان با اتمام برنامه محدودیت غذایی بود، برنامه نوری مستمر (Continous lighting) و از روز سیردهم برنامه نوری متناوب (Intermitent lighting) شبانه بصورت یک ساعت روشنایی و ۳ ساعت تاریکی از ساعت ۲۰ شب تا ۸ صبح تا پایان روز پرورش اجرا شد. برای تعیین کیفیت لاشه (ران و سینه) و ترکیبات لاشه (چربی، پروتئین، خاکسترو ماده خشک) در آخر دوره پرورشی از تمامی واحد های آزمایشی ۲ قطعه جوجه گوشتی مورد ارزیابی قرار گرفت.
در این ‌آزمایش در قالب طرح پایه کاملاً‌ تصادفی بروش فاکتوریال با ۶ تیمار و هر تیمار در ۴ تکرار بود استفاده شده است. مدل آماری این آزمایش به صورت زیر است:
Yijk = μ +Li + Dj +(LD)ij + eijk

Yijk: مشاهدات
μ: میانگین جامعه
Li: اثر فاکتور نور (i =1,2)
Dj: فاکتور محدودیت غذایی (j = 1,2,3)
LD)ij): اثر متقابل فاکتورهای نور و محدودیت غذایی
eijk: اثر خطای آزمایشینتایج و بحث
خوراک مصرفی جوجه های گوشتی در دوران بعد از محدودیت (۱۲ تا ۴۲ روزگی) در هر دو سطح ۸۰٪ و ۹۰٪ دارای محدودیت غذایی به طور معنی‌داری (۰۵ / ۰ > p) از گروه شاهد کمتر بود . پلانویک و هارویتز (۱۹۹۰) اظهار داشتند که علت این کاهش در خوراک مصرفی را می‌توان به پایین بودن وزن متابولیکی در جوجه هایی که محدودیت غذایی داشتند ارتباط داد. از طرفی زوبیر و لسون (۱۹۹۴) اظهار داشتند که خوراک مصرفی خصوصا در دوران اولیه بعد از محدودیت افزایش می یابد و این روند ممکن است حتی تا آخر دوره ادامه داشته باشد. مقدار خوراک در دوره رشد در گروه نوردهی متناوب (IL) بطور معنی‌داری (۰۵ / ۰ >p )‌ پایین‌تر از گروه‌های تحت برنامه‌ نوری مستمر (CL) بودند. یکی از این دلایل کاهش مقدار مصرف خوراک در پرندگانی که در معرض برنامه نوری متناوب قرار گرفته بودند، کاهش در زمان مصرف خوراک در گروه های IL نسبت به گروه CL می باشد. (بنی و هابی، ۱۹۹۸)

ضریب تبدیل غذایی:
ضرایب تبدیل غذایی در گروه های دارای محدودیت غذایی (۸۰% و ۹۰% تغذیه آزاد) پایین‌تر از گروه شاهد (تغذیه آزاد) بود یکی از اهداف اولیه و اقتصادی  محدودیت غذائی و متعاقب آن رشد جبرانی بهبود ضریب تبدیل است. از آنجائیکه جوجه ها در پایان دوره محدودیت (ابتدای دوره جبرانی) دارای وزن کمتری می باشند، مقدار مواد مغذی مطلق مورد نیاز نگهداری آنها کمتر بوده،  بنابراین جوجه ها بازده غذائی بهتری در دوران پس از محدودیت خواهند داشت ضرایب تبدیل کل دوره و دوره رشد گروه IL بطور معنی‌داری پائین‌تر از گروه CL بود (۰۱ / ۰ > p).

میانگین افزایش وزن:
مطابق جدول ۲ میانگین افزایش وزن بدن در گروه محدودیت غذایی ۸۰% در دوره رشد (۱۲ تا ۴۲ روزگی) بطور معنی‌داری (۰۱ / ۰ > p) پائین‌تر از گروه محدودیت ۹۰% تغذیه آزاد و گروه شاهد بود. اثر اعمال برنامه نوری متناوب بر میانگین افزایش وزن دوره رشد از لحاظ آماری معنی‌دار (۰۵ / ۰ < p) نمی‌باشد. این نتایج نشان می دهند که برنامه نوری متناوب بر رشد جبرانی حاصله از اعمال محدودیت غذایی، اثر منفی نداشته است بلکه با اثر همکوشی خود باعث بالا بردن این صفت در این تیمارها شده است (بایس و همکاران، ۱۹۷۸).

شاخص تولید (۱۲ تا ۴۲ روزگی):
بر اساس نتایج بدست آمده اثر اعمال محدودیت غذایی بر مقدار شاخص تولید از لحاظ آماری معنی دار (۰۱ / ۰ > p) شده است. نوع برنامه نوری بر شاخص تولید تاثیر گذار بوده است، شاخص تولید در برنامه نوری متناوب بیشتر از نوری مداوم می باشد (۰۱ / ۰ > p)

خصوصیات لاشه:
اثر اعمال برنامه محدودیت غذایی بر درصد چربی حفره بطنی، درصد قطعات لاشه (ران و سینه) و ترکیبات لاشه (چربی، پروتئین، خاکستر و ماده خشک) معنی دار نبود (جدول ۲).  بنا بر نظر زبیر و لسون (۱۹۹۴) اکثر محققین بر این عقیده‌اند که محدودیت غذائی موجب بهبود کیفیت لاشه (چربی کمتر و پروتئین بیشتر) می گردد. اگرچه یو و همکاران (۱۹۹۲) به مانند نتایج این آزمایش تغییری در درصد ترکیبات بدن (چربی، پروتئین و خاکستر) بر اثر اعمال برنامه محدودیت غذایی مشاهده نکردند. برنامه نوری تاثیر معنی دار و یا حتی مشخصی بر کیفیت لاشه چه به لحاظ شیمیایی (چربی و پروتئین) و یا ساختاری (ران و سینه) نداشت. بنا به نظر پیر و همکاران (۱۹۹۵) بافت های هدف در برنامه نوری متناوب، دستگاه گوارش و آنزیم های مربوطه و سیستم هورمونی پرنده می باشد و تغییر در این اندام ها، باعث تغییر در اندام های حرکتی پرنده، چه از لحاظ کیفی و چه از لحاظ کمی نخواهد شد.
آسیاب چکشی و تیغه ای
دستگاه یونجه خرد کن
http://bazaredam.ir/?p=601
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.