پرورش طیور

تاثیر کیفیت آب و رفتارهای مربوط به آب خوردن در طیور

در شرایط آب و هوایی معتدل، همبستگی نزدیکی بین میزان مصرف روزانه خوراک و مقدار مصرف آب وجود دارد و همچنین الگوی خاصی در طول شبانه روز بر میزان مصرف آب در طیور حاکم است.

به این ترتیب که به علت اوج مصرف خوراک در ساعات انتهایی روز، میزان مصرف آب نیز در این ساعات افزایش می یابد. هر پرنده اهلی بالغ در دمای عادی محیط در طول روز ۲۰۰-۱۵۰ میلی لیتر آب مصرف می کنند. این مقدار آب می تواند در مدت به نسبت کوتاهی مصرف شود.

برای مرغ های تخم گذاری که روی بستر نگهداری می شوند، به ازای هر صد قطعه پرنده یک آبخوری آویز پیشنهاد می شود، یعنی معادل ۲/۱ سانتیمتر از آبخوری، به ازای هر مرغ. در صورت استفاده از آبخوری پستانکی یا فنجانی، به ازای هر ده پرنده یک نیپل یا فنجان در نظر گرفته می شود. در مورد جوجه های گوشتی، یک نیپل به ازای هر ۱۲ پرنده توصیه شده است. همچنین استفاده از آبخوری پستانکی (نیپلی) به علت کاهش هدر روی آب و حفظ کیفیت بستر، نسبت به آبخوی آویز، ارجحیت دارد. در مواردی که بیش از ۶ مرغ در یک قفس نگهداری می شوند (قفس های باتری)، اغلب قرار دادن یک نیپل برای هر قفس کافی است. پیشنهاد کشور انگلستان در این رابطه، ایجاد امکان دسترسی طیور هر قفس به ۲ نیپل است، به طوری که در صورت عدم کارکرد مناسب یکی از نیپل ها، دیگری نیاز را رفع نماید. برای اجرای پیشنهاد مذکور باید هر نیپل را بین دیواره دو قفس مجاور تعبیه کرد. از آنجایی که هر پرنده مدت زمان کوتاهی را صرف آب خوردن می کند پس احتمال بروز درگیری در این میان بعید است. در واقع مقدار مصرف روزانه آب تحت تأثیر دو عامل تعدا آبخوری ها و نحوه در دسترس قرار گرفتن آب است هر چه تعداد پرندگان به ازای هر نیپل کمتر شود، میزان مصرف آب افزایش می یابد. هرن در سال ۱۹۷۶ دریافت که میزان آب مصرفی برای هر پرنده، هنگامی که ده پرنده از یک نیپل استفاده کنند، ۱۶۵ میلی لیتر خواهد بود. این مقدار زمان که به ازای هر نیپل، ۵ مرغ در نظر گرفته شود، ۱۶۹ میلی لیتر بوده و در صورت کاهش تعداد به ۵/۲ مرغ، به ازای هر نیپل، مقدار مصرف آب به ۱۸۲ میلی لیتر در روز افزایش پیدا می کند. میزان مصرف آب در صورتی که از آبخوری های ناودانی استفاده شود، شاید تا ۲۱۳ میلی لیتر در هر روز افزایش داشته باشد.
به این علت که در طیور، نوشیدن آب از نیپل رفتار طبیعی نمی باشد، هر پرنده برای دسترسی به آب از ترفندهای خاصی استفاده می کنند . تعدادی به نیپل ها نوک می زنند و گروهی به وسیله نوک خود پیستون پستانکی را بالا نگه داشته و با جریان پیدا کردن آب روی سطح خارجی منقار، به آب دسترسی پیدا می کنند. برخی از پرندگان از قطرات آب روی ساختمان قفس نیازشان را تأمین می کنند و دسته ای دیگر ترجیح می دهند که از آب جمع شده در فنجانی زیر هر نیپل، استفاده کنند. چون در جوجه ها مرطوب شدن نوک در شناخت محل تأمین آب  کافی است، بنابراین به احتمال زیاد به همین دلیل روش استفاده از آبخوری را می آموزند .
در مورد جوجه های گوشتی ،ایجاد بستر مرطوب یکی از مهمترین مشکلات مدیریتی است.این مشکل اغلب به علل تهویه ناکافی ،سیستم آبخوری نامناسب و تراکم زیاد پرنده ایجاد می شود.

 

منبع: وبسایت بازار دام و طیور ایران

questionبحث و تبادل نظر درباره این مطلب

آسیاب چکشی و تیغه ای
دستگاه یونجه خرد کن
http://bazaredam.ir/?p=10707
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.