جابه جایی شیردان

شیردان در حالت بهنجار،سمت راست شکمبه قرار دارد،اما گاهی به دلائل ناروشنی،به زیر شکمبه لغزیده و در سمت چپ،بین شکمبه و دیواره شکم قرار می گیرد.فشارشکمبه بر شیردان،موجب می شود که غذای کمتری از شیردان گذشته و نشانه های کتوز ثانویه دیده خواهد شد.این حالت را جابجایی شیردان به سمت چپ می نامند،زیرا در مواردی نیز شیردان به سمت راست حفره شکمی حرکت می کند که آن را حالت جابه جایی شیردان به سمت راست گویند.نشانه های جابجایی به راست،بسته به میزان پیچ خوردگی شیردان،ممکن است ملایم تا شدید باشد.بسامد بروز جابه جایی شیردان،از زمان شناسایی آن،همواره در حال افزایش بوده و بیشتر در گاوهای میانسال(۴ تا۶سال)دیده می شود.نزدیک به ۸۰درصد از موارد جابه جایی شیردان،در نخستین ماه گوساله زایی بروز می کند.جابجاییی شیردان ،به ندرت در گاوهای نر ،تلیسه های جوان و گاوهای گوشتی دیده می شود.احتمال بروز آن در گاوهای آبستن نیز کم است.

علت اصلی این ناهجاری روشن نیست.اما هر سازه ای که موجب افزایش میزان گازها فشل شدن و بی حرکتی ماهیچه های شیردان شود،می تواند جابجایی شیردان را در پی داشته باشد.جیره های کم فیبر و پر کنستانتره؛احتمال بروز جابجایی شیردان را می افزایند.تغذیه با جیره های پر کنستانتره ،احتمال بروز جا به جایی شیردان را می افزایند.تغذیه با جیره های پر کنستانتره موجب افزایش اسیدهای چرب فرار در شکمبه می شود.اسیدهایی که در شکمبه جذب نشده اند،به شیردان منتقل و فعالیت ماهیچه شیردان را می کاهند.با کاهش میزان فعالیت ماهیچه های شیردان،میزان گاز کربنیک افزایش می یابد(از تاثیر اسیدکلریدریک شیردان بر بیکربنات).گازهای دیگری مانند متان و ازت نیز دیده می شوند.

سازه های مکانیکی نیز بر بروز جابه جایی شیردان به سمت چپ دخالت دارند.هنگام آبستنی،رحم آبستن موجب بالا کشیدن شکمبه و دیگر اندام های درون حفره شکمی شده و اجازه می دهد که شیردان،اندکی به سمت چپ بلغزد.پس از زایش که تغذیه کنستانتره افزایش می یابد،تولید گازها و بی حرکتی ماهیچه شیردان،بیشتر و جابجایی،کامل می شود.شکل شکم گاو نیز به عنوان سازه ای مکانیکی شناخته شده است که بر بروز جابه جایی شیردان تاثیر می گذارد.جابه جایی شیردان در نژادهای شیری که شکمی بزرگتر و حجیم تر دارند،نسبت به نژادهای گوشتی گاو،بیشتر دیده می شود.به هر حال جابجایی شیردان ،هنگامی رخ می دهد که گاز در آن انباشته شود.

گاو مبتلا به جابه جایی شیردان،بی اشتها شده ،کنستانتره نمی خورد و تنها مقدار اندکی علوفه می خورد.اگر ناراحتی ادامه یابد،در فاصله چند هفته ،گاو به شدت وزن کم کرده که اغلب به علت لاغری از گله حذف می شود.تولید شیر به شدت کاهش می یابد و چون متابولیسم چربی ها برای تامین چربی ها برای تامین انرژی افزایش میابد،تولید مواد کتونی بیشتر شده و نشانه های بیماری کتوز پدیدار خواهد شد.این گونه کتوز،یکی از گونه های کتوز ثانوی است.مدفوع بیشتر گاوهای مبتلا به جابه جایی شیردان،عادی بوده اما حالت مدفوع ممکن است سفت تر از مدفوع عادی و یا اسهالی باشد.

برای درمان جابه جایی شیردان،تلاش می شود که شیردان به جای معمولی خود برگردانده شده تا فرایند های گوارشی،طبیعی شوند.هر چه این کار زودتر انجام شود،تعادل انرژی زودتر بر قرار شده و تولید شیر نیز به حالت طبیعی باز می گردد.

درمان باید هرچه سریع تر دائمی تر و کم هزینه تر باشد.به پشت نگه داشتن و غلطاندن گاو به سمت راست و چپ،اغلب شیردان را به جای اصلی آن باز می گرداند،اما احتمال بازگشت ناهنجاری زیاد است(نزدیک به ۷۵ درصد).روش دائمی تر درمان دوختن شیردان به دیواره شکم است.

از آنجا که علت اصلی جا به جایی شیردان روشن نیست.روش های پیشگیری نیز چندان دقیق نیستند.هم اکنون مشاوره تغذیه ای،بهترین روش پیشگیری شناخته شده است.گاوهای خشک را باید از گاوهای شیرده جد کرد تا بتوان با توجه به نیاز آنها،جیره ای مناسب آماده کرد.جیره گاوهای خشک باید عمدتا از علوفه تشکیل شود تامیزان تولید اسید های چرب فرار کاهش یابد.علوفه باید دست کم ۷۰ درصد ماده خشک مصرفی را در بر گیرد.سیلاژ ذرت به تنهایی،علوفه مناسبی نیست زیرا نزدیک به ۵۰ درصد از ماده خشک آن را مواد دانه ای تشکیل می دهد.سیلاژ ذرت موجب چاق شدن گاو و افزایش بسامد جا به جایی شیردان می شود.

هنگام زایش،تغییر جیره گاوهای خشک به جیره شیردهی باید تدریجی باشد.پیش از زایش،تغذیه با کنسانتره آغاز می شود تا گاو و میکروارگانیسم های شکمبه،به تدریج به مصرف کنسانتره عادت کنند.تغذیه ۵ کیلوگرم کنسانتره در روز برای دو هفته پایانی آبستنی،روش مناسبی است.با آغاز شیردهی،مصرف کنسانتره روزانه یک کیلوگذم افزایش می یابد تا در فاصله چند روز،به میزان لازم برسد.

آسیاب چکشی و تیغه ای
دستگاه یونجه خرد کن
http://bazaredam.ir/?p=2656
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.