گاو ت

جفت ماندگی در گاو

جفت ماندگی در گاو:

جفت گاو معمولا در فاصله ۱۲ ساعت پس از تولد گوساله،از رحم خارج می شود،اما در برخی از گاوها،غشاهای جنینی به طور طبیعی خارج نشده و ممکن است برای مدتی از رحم جدا نشوند.احتمال بروز جفت ماندگی در زایش های طبیعی ،۵تا ۱۵ درصد گزارش شده است.درصد شایان توجهی از جفت ماندگی ها،پس از آبستنی های کوتاه مدت(۲۷۰ تا ۲۷۵ روز)بروز می کند.بروز جفت ماندگی پس از دوقلوزایی،در برخی از بررسی ها،برابر ۴۳ درصد گزارش شده است.از سازه های دیگری که موجب جفت ماندگی می شوند،می توان سخت زایی،تولید شیر زیاد،سقط جنین،سزارین،کمبود سلنیوم و کمبود ویتامین E وA را نام برد.اگرچه علت مستقیم جفت ماندگی ،روشن نیست اما به کاهش انقباض های رحم،بستگی دارد.

اگر جفت گاو در فاصله ۲۴ ساعت خارج نشود،احتمال می رود که برای ۵ تا ۶ روز در رحم باقی بماند که محیط مناسبی برای رشد میکروبها خواهد بود.بیشتر جفت ماندگی ها با عفونت رحم همراه هستند و برخی از عفونت ها پس از چندهفته،برطرف می شوند.عفونت رحم در برخی از گاوها سبب کم باروری شده و برخی ممکن است نابارور شوند.تنش های مربوط به این ناهنجاری،موجب کم شدن تولید شیر می شود.

شیوه درمان جفت ماندگی،موضوعی بحث برانگیز میان دامپزشکان بوده است.شیوه ای که به تازگی بیشتر سفارش می شود،قرار دادن قرص های آنتی بیوتیک(تتراسایکلین)در رحم(هر روز یک عدد)تا خارج شدن جفت و یا اینفیوژن،نزدیک به ۴لیتر از محلول آنتی بیوتیکبه رحم ۲۴ تا ۳۶ ساعت پس از گوساله زایی است.تزریق سیستمیک(درون رگی یا درون ماهیچه ای)،تنها هنگامی سفارش شدنی است که دمای بدن گاو افزایش یافته است.

 دامپزشکان آگاه،خارج کردن جفت با دست را سفارش نمی کنند.تزریق استروژن و اکسی توسین در آزمایش های شاهددار،موثر نبوده است،و از سویی،استروژن،احتمال بروز کیست های فولیکولی را افزایش می دهد. از PGF2α نیز برای جفت ماندگی استفاده شده است.لقدام های پیشگیری برای بروز جفت ماندگی عبارتند از:تغذیه بهینه در دوران آبستنی،در نظرگرفتن دوره خشک مناسب،داشتن محیطی بهداشتی و جلوگیری از عفونی شدن رحم به هنگام زایش.

آسیاب چکشی و تیغه ای
دستگاه یونجه خرد کن
http://bazaredam.ir/?p=2076
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.