097291b80e161296801a28884136330d

عوامل مستعدکننده لنگش در تلیسه

عوامل مستعدکننده لنگش شامل وضعیت مدیریت،تغذیه و محیط می شود.مرحله شیردهی و سن گاو،اثر مستقیم روی مستعد کردن گاوها به لنگش و اسیدوز تحت حاد شکمبه ای دارد.لنگش در تلیسه ها(اولین زایش)به دنبال تغییرات در مدیریت ،از قبیل انتقال به گروه گاوهای مسن تر در دوره پیش و پس از زایش ،رخ می دهد.تلیسه ها برای چند هفته پیش از زایش باید به بهاربندهای دارای سطوح سیمانی انتقال داده شوند.پرورش تلیسه ها در دوره پس از زایش روی کف نرم،مناطق پوشیده شده با کاه،به طور موفقیت آمیزی مشکلات سم را در شروع این دوره کاهش می دهد.

در یک پژوهش تلیسه ها از زمان شیرگیری تا یک ماه پیش از زایش با دو جیره غذایی مورد آزمون قرار گرفتند.جیره ۱ شامل گرامینه سیلو شده تخمیر شده مرطوب و جیره ۲ شامل کنسانتره حاوی مواد تخمیر شده بود.تلیسه هایی که جیره ۲ را دریافت کرده بودند،نسبت به تلیسه هایی که جیره ۱ را دریافت کرده بودند از آسیب های خط سفید و کف سم کمتری در دوره پیش و پس از زایش رنج بردند.این نتایج ناشی از یک اثر باقی مانده از خوراک دادن در دوره پیش از زایش را در دوره پس از زایش تلیسه ها پیشنهاد می کند.تنش حرارتی،تراکم بیش از حد ،نگهداری تلیسه ها تازه زا و گاوهای مسن تر در یک بهاربند،فضای ناکافی آخور خوراک ،عدم بازرسی و تراش منظم و مؤثر سم ها منجر به افزایش لنگش و SARA در گله ها می شوند.

 

آسیاب چکشی و تیغه ای
دستگاه یونجه خرد کن
http://bazaredam.ir/?p=2986
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.