بز

نژادهای بز در ایران

بز نجدی:

عقیده بر آن است که منشا این نژاد از منطقه نجد عربستان است.محل اصلی پرورش آن در استان خوزستان است.به علت قابلیت زیاد در استفاده از گیاهان خشبی و سلولزی این بز یک منبع مهم تامین شیر،گوشت و درامد برای خانواده ها در منطقه خوزستان می باشد.این نژاد دارای دست و پای باریک و بلند،پوست نرم و براق با پوشش موی کوتاه است.رنگ غالب ان آهویی بوده ولی به رنگ های حنایی،سفید و ابلق سفید و قهوه ای نیز مشاهده می شود.سر باریک،دارای خط سیاه از پس سر تا نوک دم و همچنین دو تا منگوله در زیر گردن می باشد.حدود ۵۰ درصد گله دارای شاخ است.

 

بز تالی:

این بز حدود ۴۰۰ سال قبل توسط ملوانان از عدن به استان هرمزگان وارد شده و به تدریج به شرایط محیطی منطقه سازگار و مقاوم گردیده است.محل پراکنش ان نواحی سواحل خلیج فارس و دریای عمان است و به نام بز ساحلی،عدنی و جزیره ای نیز معروف است.در این نژاد رنگ عمومی بدن قهوه ای تیره تا روشن است،گوش ها کوچک،دست و پا ظریف و بلند،بدن کشیده و اغلب فاقد شاخ هستند.یک خط تیره در امتدادپشت آن وجود دارد و موهای پوششی ان بسیار کوتاه و براق می باشد.

نژادهای بز سیستانی،سراوان و بیتال

سه نژاد فوق بومی استان سیستان و بلوچستان می باشند.بز سیستان دارای جثه بزرگ و قوی و تولید شیر مناسب است.بزهای ماده فاقد شاخ و اغلب بزهای نر دارای شاخ هستند.رنگ بدن سیاه،قهوه ای و سفید می باشد.بینی مستقیم و دست و پا پوشیده از مو می باشد.محل پرورش بز سراوان،خاش،دشتیاری و چابهار است.این نژاد نسبت به شرایط نامساعد محیطی بسیار مقاوم است.جثه کوچکک و رنگ غالب آن قهوه ای یا سیاه می باشد.

 

بز بیتال:

منشا این بز از بلوچستان پاکستان است.بدن کشیده و دست و پا بلند است.گوش های آن فوق العاده طویل و پهن و گاهی تا ۳۰ سانتیمتر نیز رشد می کند.رنگ بدن قهوه ای تیره تا روشن و سفید می باشد.طی سال های اخیر بطور ناخواسته از مرز پاکستان وارد شده و اکثر دامداران به پرورش آن اقدام و یا با بزهای بومی آمیزش داده اند و لذا بزهای بومی در معرض خطر جایگزین شدن با آن هستند.

 

نژادهای بز رباطی و ندوشن:

محل پرورش دو نژاد فوق در مناطق کویری و دامنه کوهستان های ااستان یزد می باشد.بز رباطی دارای سر کشیده و طویل،پیشانی نسبتا مسطح،گوش های بلند و افتاده،ران و ساق کوتاه و رنگ بدن سیاه است.وزن بلوغ آنها از سایر نژادهای بومی استان بیشتر است.میانگین وزن بلوغ بز های نر و ماده به ترتیب حدود ۴۰ و ۳۵ کیلوگرم گزارش شده است.بز ندوشندارای رنگ بدن قرمز حنایی با لکه های سفید در ناحیه سر،دست و پا و گوش می باشد.جثه حیوانات کوچک،ران و ساق ها کم رشد و سینه با عمق متوسط است.

بزهای بومی استان فارس:

استان فارس یکی از مراکز مهم پرورش نژادهای مختلف بز کشور می باشد و این حیوان در اقتصاد دامپروری استان نقش ویژه ای دارد.اغلب پرورش دهندگان بز در استان فارس از ایلات و عشایر هستند که حرف اصلی آنها دامداری است.بز ترکی و عربی دارای گردن باریک ودراز ،سر باریک و کشیده و پوزه باریک بوده و به رنگ های مختلف مشاهده می شوند.استخوان بندی آنها مناسب و اعضای بدن زاویه دار هستند.در نژاد دارابی در این نژاد جثه متوسط،دست و پا بلند و قوی،ران ها کوتاه و گوشتی و پشت و جدوگاه مستقیم و عضلانی است.

 

نژاد بز ماکویی:

محل پرورش این بز در آذربایجان غربی و بویژه در منطقه ماکو می باشد.رنگ بدن آن سیاه است ولی به  رنگ های دیگر نیز مشاهده می شود.محصول آن شیر و کرک و مو است.به نوع شاخدار آن در اصطلاح محلی”نوزلی”می گویند.

 

نژاد بز خلخالی:

یکی از مهمترین دام های اهلی نواحی دشت مغان،شهرستان خلخال و بخش هایی از آذربایجان شرقی است و در یک از روستاها تعداد چندین گله از آن وجود دارد.رنگ عمومی بدن این بز سیاه است.پوشش موی این بزها بلند و ضخیم بوده و گوش ها پهن و بلند است.

بزهای کرکی ایران

آسیاب چکشی و تیغه ای
دستگاه یونجه خرد کن
http://bazaredam.ir/?p=2550
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.