article-0-1B24F3F2000005DC-935_634x416

ویتامین های مورد نیاز دام

ویتامین ها

ویتامین ها درمقایسه با سایر مواد مغذی به مقدار بسیارکم(میکرو گرم)مورد نیاز حیوان می باشد ولی کمبود مداوم آنها سبب اختلال در متابولیسم ،بیماری و نهایتا مرگ می شود.کمبود ویتامین ممکن است به سبب کاهش مقدار آنها یا افزایش مواد ضد ویتامین در جیره  و یا افزایش بزخی از ترکیبات جیره غذایی باشد.

عوارض ناشی از کمبود تعدادی از ویتامین ها به شرح زیر است:

ویتامین A(رتیول):

کاروتن ها و بویژه بتاکاروتن در غشای مخاطی روده گوسفند و بز به ویتامینA در ابتدا به سبب ناکافی بودن علوفه سبز در جیره غذا و یا عدم پیش سازهای آن می باشد.در دام های جوان کیفیت نامناسب آغوز و تغذیه با جیره خشک ممکن است سبب علائم کمبود ویتامینA شود.کمبود پروتئین،افزایش دمای محیط و کمبود و.یتامینE نیز سبب افزایش نیاز به ویتامینA می گردند.

کمبود ویتامینA سبب نارسایی در تشکیل رنگ دانه رودپسین می شود.این رنگدانه از ترکیب پروتئین اپسین و ایزومرسیس ویتامینA تشکیل می شود.ردوپسین در محیط های کم نور به روشنایی حساس بوده و باعث افزایش قدرت دید چشم در محیط های تاریک می شود.لذا اولین نشانه کمبود ویتامینA در گوسفند و بز شب کوری یا نیکتالوپی می باشد.سایر نشانه های کمبود ویتامینA  شامل سقط جنین،جفت ماندگی ،ایجاد سنگ در دستگاه دفع ادرار ،عدم تعادل،فلجی،بی اشتهایی،کوری،ضعف،پرخونی مخاط چشم،تنگی نفس،توقف رشد،عدم رشد بیضه و حساسیت در برابر بیماری های عفونی می باشد.به همین دلیل ویتامینA ویتامین ضد عفونت نیز می گویند.

علاوه بر شبکوری ،افزایش فشار مایع مغزی،نخاعی نیز یک علامت مشخص در تشخیص کمبود ویتامینA می باشد.کمبود ویتامینA یک بیماری مزمن ست و نشانه های بالینی آن پس از چند ماه تغذیه از جیره های فاقد کاروتن اشکار می شود.در دام های مبتلا غلظت ویتامینA درخون کمتر از ۰٫۱۷۴ میلی مول در لیتر و در کبد کمتر از ۰٫۵میکروگرم در هر گرم وزن کبد می باشد.

یک واحد بین المللی ویتامینAبرابر ۱٫۴۸ میکروگرم بتاکاروتن است.حداقل احتیاج گوسفند به ویتامینAحدود ۶۸٫۳ میکروگرم بتاکاراتون به ازای هر کیلوگرم وزن زنده می باشد.

دام های مبتلا به کمبود ویتامینA را می توان با تزریق محلول استات و پالمیتات ویتامینA به میزان ۸۸۸-۴۴۰ واحد بین المللی درمان نمود.علوفه سبز و سیلوی ذرت با کیفیت خوب از منابع مهم ویتامین Aمی باشند.

ویتامین D:

 ویتامین D که ضدنرمی استخوان نیز نام دارد شامل چند ترکیب است که مهمترین آنها ارگوکلسیفرول و کوله کلسیفرول می باشد و به تریب پیش ساز ویتامین D2 و D3 هستند.این پیش سازها ارزش ویتامینی ندارند و باید به کلسیفرول تبدیل شوند.این تبدیل در پوست و ترشحات آن توسط اشعه خورشید و یا اشعه مصنوعی انجام می گیرد.لذا وجود ابر  ،دود و گرد و غبار از این تبدیل جلوگیری کرده و ممکن است سبب کاهش ویتامین D شوند.همچنین جیره های دارای بتاکاروتن زیادسبب کاهش بهره گیری از ویتامین D می شوند.

نشانه های کمبود ویتامین D مشابه علائم مربوط به کمبود،کلسیمو فسفر یعنی نرمی و شکنندگی استخوان می باشند،زیرا درصورت کمبود ویتامین D فقط ۲۰درصد کلسیم جیره غذایی از دستگاه گوارش جذب می شود.یک واحد بین المللی ویتامین D برابر فعالیت ۰٫۰۲۵ میکروگرم ویتامین D3 می باشد.اگر نسبت کلسیم به فسفر جیره بیشتر از ۲ به ۱ باشد نیاز روزانه گوسفند و بز بالغ و نوزادان شیرخوار به ترتیب ۵٫۵ و ۶٫۵ و برای درمان ۳۰۰۰-۱۰۰۰واحد بین المللی به ازای هر کیلوگرم وزن بدن می باشد.

علوفه هایی که در مقابل آفتاب خشک شده باشند از منابع خوب ویتامین D می باشند.

ویتامینE(توکوفرول)

ویتامینE مشتقات زیادی دارد که مهمترین آنها آلفاتوکوفرول است که به عنوان یک ضد اکسیدان طبیعی عمل می کند.این ویتامین همراه با آنزیم گلوتاتیون پراکسیداز حاوی سلنیوم از اکسیداسیون و تخریب سلول ها توسط رادیکال های آزاد جلوگیری می کند.زیرا رادیکال های آزاد تشکیل شده در هنگام متابولیسم سلولی سبب تخریب غشای سلولی ،آنزیم ها و مواد هسته ای سلول می شوند.

لذا رادیکال ها توسط ویتامینE خنثی شده و گلوتاتیون پراکسیذاز،پراکسیدها را قبل از آسیب رساندن به سلول تخریب می کنند.ویتامینE همچنین اسیدهای چرب و ویتامینE را در مقابل اکسیداسیون حفاظت می کند.

مهمترین علامت کمبود ویتامینE در دام های اهلی کاهش حجم ماهیچه می باشد.در اثر این بیماری دام ها از نظر ایستادن دچار مشکل بوده و ایستادن دچار مشکل بوده و ایستادن آنها همراه با لرزش است.این بیماری در بره ها به نام بیماری ماهیچه سفید نام دارد.در بره های مبتلا به ای بیماری اشتها،ضربان قلب،تنفس و دمای بدن تغییر نمی کند و با گذشت زمان دست و پای حیوان سفت شده و با تلوتلو خوردن بر روی کپل می نشیند و به سرعت زمین گبر می شود و با ضعف،پنومونی،گرسنگی و در اثر توقف قلب تلف می شوند.

یک واحد بین المللی ویتامینE معادل یک میلی گرم استات آلفانوکوفرول است.برای درمان این بیماری ۵واحد بین المللی ویتامینD و ۰٫۴-۰٫۱ میلی گرم سلنیوم به ازای هرکیلو وزن  بدن بصورت تزریق زیرجلدی یا عضلانی مؤثر می باشد.علوفه های خشک لگومینه و گراس ها و غلات منابع خوبی ویتامینE هستند ولی مکمل های پروتئینی از این نظر فقیر هستند.

ویتامین K

در شرایط طبیعی علائم کمبود ویتامین K در نشخوارکنندگان بالغ گزارش نشده است.زیرا این ویتامین به مقدار کافی توسط باکتری های دستگاه گوارش تولید و ساخته می شود.کمبود ویتامین K سبب اختلال در تولید پروترمبین است.پروترومبین پیش ماده ترومبین است که در زمان لخته شدن خون به آن تبدیل شده و ترومبین پروتئین فیبرینوژن موجود در پلاسمای خون را به فیبرین تبدیل می کند که نامحلول بوده و لخته هی خون را بهم متصل نموده و سبب انعقاد خون می شود. بنابراین در صورت کمبود این ویتامین زمان انعقاد خون کاهش یافته و حیوان دچار خونریزی می شود.در هنگام خونریزی شدید می توان با تزریق ۲۰ میکروگرم ویتامین K به ازای هر کیلوگرم وزن زنده به درمان آن اقدام نمود.

ویتامین های گروه B

این ویتامین ها در اثر فعالیت باکتری های شکمبه تولید می شوند و مورد نیاز نشخوارکنندگان از طریق مصرف جیره نمی باشند ولی برای سنتز ویتامین B12(سیانوکوبالامین)به کبالت نیاز می باشد که باید به مقدار کافی در جیره غذایی وجود داشته باشد.همچنین در بره های پرواری که با جیره های حاوی کنستانتره زیاد تغذیه می شوند کمبود ویتامین B1 ممکن است مشاهده گردد و لذا باید مورد توجه قرار گیرد.

آسیاب چکشی و تیغه ای
دستگاه یونجه خرد کن
http://bazaredam.ir/?p=1808
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.