پروستاگلاندین

کتوز(استنومی) در گاوهای شیری

بیماری کنوز(Ketosis):

که آن را استونمی نیز می گویند ،یکی از بیماری های گاو های شیری است که با نشانه های عصبی، کاهش وزن، کاهش تولید شیر و وجود مواد کتونی در ادرار و شیر همراه است. تغییرات بیوشیمیایی در بیماری کتوز عبارت است از: کاهش گلوکز خون، انباشته شدن کتونی در مایعات بدن و افزایش اسیدهای چرب در پلاسما و چربی در جگر، همراه با کاهش گلیکوژن در جگر. این تغییرات، در پی کم غذایی در گام های نخست شیردهی بروز می کند. کتوز، بیشتر در فاصله ۶ هفته پس از زایش بروز می کند که گاو های پر شیر نمی تواند نیازهای غذایی برای تولید شیر را با مصرف غذا تامین کنند. کتوز اولیه در گاوهایی که در گام های نخست شیردهی، جیره های پر انرژی مصرف می کنند نیز دیده می شوند. سازه های موثر در بروز بیماری عبارتند از مصرف مقدار زیادی سیلاژ با اسید بوتیریک زیاد، کم تحرکی، چاقی زیاد به هنگام زایش و ناراحتی های گوارشی. کتوز ثانوی ممکن است در پی هر بیماری پیش آید که موجب کاهش مصرف غذا در آغلز شیردهی شود.بیماری هایی که بیشتر موجب کتوز ثانوی می شود عبارتند از: جابجا شدن شیردان، ورم رحم( متریت)، ورم پستان و ورم نگاری.
هنگامی که تولید اسید پروپیونیک در شکمبه، به هر دلیل کم شود میزان گلوکز خون کاهش یافته و مصرف چربی های بدن برای تامین انرژی افزایش می یابد. سازه هایی مانن تحریکات سمپاتیکی و هورمون های اپی نفرین، گلوکاگن، کورتیکوتروپین، گلوکوکورتیکوئیدها و تیروکسین، موجب بسیج چربی های بدن خواهند شد. ماهیچه های اسکلت و قلب می توانند به هنگام کمبود گلوکز از اسیدهای چرب برای تامین انرژی استفاده کنند، اما توانایی جگر برای اکسیداسیون اسد های چرب محدود است. مقدار اکسالواستات ناشی از گلوکونئوژنز که برای مصرف استیل کوآ در چرخه¬ی کربس لازم است، اندک خواهد بود و از این رو، استیل کوآ به مواد کتونی مانند اسواستات و بتاهیدروکسی بیوترات و مقدار اندکی استون، تبدیل می شود. مواد کتونی به وسیله بافت های بدن به جز جگر به ویژه به وسیله ماهیچه ها اکسیده می شود. اگر تولید مواد کتونی بیش از مصرف آن ها به وسیله بافت های محیطی باشد، بیماری کتوز رخ خواهد داد. مواد کتوز بیشتر از راه ادرار و شیر دفع می شود. مقدار کل مواد کتونی که دفع می شود به ندرت بیش از ده درصد مقدار تولید شده است.

نشانه های کتوز
شایع ترین نشانه کتوز کاهش وزن است . تولید شیرنیز تا اندازه ا ی ۲ تا ۴ روز بتدریج کاهش می یابد .گاو ممکن است نخست از خوردن کنسانتره و پس از آن ،از خوردن سیلاژ خودداری کند اما به خوردن علوفه ی خشک ادامه می دهد. کاهش وزن، به دلیل مصرف چربی های بدن واز دست دادن آب به سرعت رخ می دهد. گاوکتوزی اغلب افسرده بوده ، تمایلی به حرکتکردن نداشته وموهای ن زبر و خشن است .دمای بدن و ضربان قلب و تنفس معمولا عادی بوده و نفس گاو ممکن است بوی استون بدهد.برخی از گاو ها ممکن است تلو تلو بخورند نشانه های عصبی دیگری که در تعدادی اندکی از گاو ها دیده می شود عبارتند از ترشح زیاد بزاق ، جویدن نا به هنجار و زیاد و زیاد لیسیدن؛ ماهیچه ها، به ویژه ماهیچه های میان پهلو میلرزند. گاو تعادل خود را از دست می دهد و ظاهرا کور می نمایاند. برخی از گاوها اگر تحریک شوند کورکورانه حمله می کنند که ممکن است در این میان آسیب ببینند.

تشخیص کتوز
تشخیص بیماری کتوز بر اساس شناسایی مواد کتونی در ادرار و شیر، تارخچه زایش، برنامه غذایی، لاغر شدن تدریجی و نابهنجاری های عصبی صورت می گیرد. تشخیص درست بیماری زیر نظر دامپزشک انجام می شود که باید نسبت به نبود بیماری های دیگر مطمئن شود. میزان گلوکز و مواد کتونی خون، بهترین سنجه ی تشخیص شدت بیماری کتوز است. تراکم گلوکز خون از میزان طبیعی ۴۰ تا ۵۰ میلی گرم در ۱۰۰ سی سی (۲٫۲ تا ۲٫۸ میلی مول در لیتر) به کمتر از ۲۵ میلی گرم در ۱۰۰ سی سی (۱٫۴ میلی مول در لیتر) رسیده و معمولا در کتوز اولیه کمتر از کتوز ثانویه است. مجموع مواد کتونی خون از میزان طبیعی کمتر از ده میلی گرم در ۱۰۰ سی سی (۱٫۷۵ میلی مول در لیتر) به بیش از ۳۰ میلی گرم در ۱۰۰ سی سی (۵ میلی مول در لیتر) می رسد. برخی از گاو های کتوزی دچار کمبود کلسیم خون می شوند و در گاو هایی که به شدت کتوزی هستند میزان آنزیم آسپارتات آمینوترانسفراز افزایش می یابد که نشانه ای از آسیب دیدن جگر و بی اشتهایی است.

درمان کتوز

پیشگیری از کتوز

آسیاب چکشی و تیغه ای
دستگاه یونجه خرد کن
http://bazaredam.ir/?p=2635
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.